Ντοκουμέντα για τη Μάχη της Κρήτης από το ανέκδοτο βιβλίο του αγωνιστή Γεωργίου Αναγνωστάκη

maxiΤα παρακάτω κείμενα είναι παρμένα από το ανέκδοτο βιβλίο του αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης Γεώργιου Αναγνωστάκη και αφορούν τις μάχες στο Τραχήλι και Μαδάρι και την απαγωγή του στρατηγού Κράιπε. Τα στοιχεία που αντλούνται από τα κείμενα, είναι εξαιρετικής ιστορικής σημασίας, στοιχεία και γεγονότα που θέλησε να κρατήσει στη μνήμη του ο μεγάλος αγωνιστής και διέσωσε ο συγχωριανός και συγγενής του Σήφης Δοκιμάκης.. Τα κείμενα εστάλησαν από την εγγονή του Αναγνωστάκη στην ιστοσελίδα kairatos.com

1. Οργάνωσις αντάρτικων ομάδων

Αι πρώται ανταρτικαί ομάδες άρχισαν να οργανώνονται με αρχηγόν τον Καπετάν ΠΕΤΡΑΚΟΓΙΩΡΓΗ, τον Καπετάν ΜΠΟΥΖΑΛΗ, τον Καπετάν ΜΠΑΤΟΥΒΑ, τον Καπετάν ΠΟΔΙΑ, ΠΕΤΡΑΚΑ και άλλους αρχηγούς.
Η επαφή αυτών με το στρατηγείον Μ.Ανατολής και η έναρξις μαχών και σαμποτάζ απετέλεσε εφιάλτην δια τον εχθρόν.

petrakogiorgis

Πετρακογιώργης

Υποβρύχια και ειδικά πλοιάρια ήρχοντο από την Μ.Ανατολήν και απεβίβαζον ειδικούς αξιωματικούς κατασκοπείας με ασύρματους και λοιπά μέσα δια την οργάνωσιν του αγώνος και παρελάμβανον τους εναπομένοντας Άγγλους στρατιώτας εις την νήσον και τους μετέφερον εις την Αίγυπτον. Οι Γερμανοί απειλούσαν με προκηρύξεις με αντίποινα τον Κρητικό Λαό δια κάθε συμβολήν των εις τον αγώνα εναντίον των.
Ο Κρητικός όμως Λαός αδάμαστος και υπερήφανος, χωρίς να πτοηθή εβάδιζε πίσω από τα βήματα των προγόνων του με πίστην εις την θρησκείαν, την οικογένεια και την τιμήν της Πατρίδος του.
Τα αντίποινα και οι ομαδικές εκτελέσεις αι συλλήψεις, τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως και τα βασανιστήρια δεν ελίγησαν το θάρρος και την ανδρειωσύνη του γενναίου αυτού Λαού.
Τον Αύγουστο του 1943 πληροφορηθέντες οι γερμανοί την εναντόν τους δράσιν μου με κατεδίωξαν να με συλλάβουν. Πληροφορηθείς τούτο εγκαίρως κατόρθωσα να διαφύγω την σύλληψιν και να ενταχθώ στο αντάρτικο σώμα του Καπετάν ΠΕΤΡΑΚΟΓΙΩΡΓΗ αρχηγού Εθνικής αντιστάσεως Κρήτης.
Εκ της Μονής Αρκαδίου ανεχώρησα με τας ευχάς του ηρωικού ηγουμένου Πάτερ Διονυσίου, συνοδεία ειδικού συνδέσμου ονομαζόμενου Β.Καλοπάκη από το χωριό Άδελε Ρεθύμνης, καταγόμενου εκ Μ.Ασίας παλαιού πολεμιστή του Α’ παγκοσμίου πολέμου. Ούτος εγνώριζε απταίστως την Αγγλικήν γλώσσαν και προσέφερε πολύτιμους υπηρεσίας εις τον αγώνα, χρησιμοποιούμενος ως σύνδεσμος και διερμηνεύς μεταξύ άγγλων και ανταρτικών μονάδων.
Μετά πορείαν ολίγων ημερών εφθάσαμε εις το χωριό Λοχριά, ευρισκόμενον εις τα σύνορα του Νομού Ρεθύμνης και Ηρακλείου εις τους πρόποδες του Ψειλορίτη. Εκεί συναντήσαμε τον ακούραστον αγωνιστή Ηλιαντώνη με τον οποίον μετέβημεν εις το κοντά στην Λοχριά χωριό Βορίζια και εις το σπίτι του Ψαρογιώργη ενός εκ των πρωτεργατών δια την συγκρότησιν των ανταρτικών ομάδων του Καπετάν Πετρακογιώργη. Από εκεί ο Υιός του Φανούριος με συνόδευσε εις το λημέρι που ευρίσκετο σε μια πλαγιά του Ψειλορίτη κοντά στο χωριό Βορίζια, στη θέση Δρυγιό.
Φθάνοντας εκεί την 14 Αυγούστου 1943 με υπεδέχθησαν με χαρές ο αρχηγός Καπετάν Πετρακογιώργης και τα παλληκάρια του.

2.Αντάρτικο σώμα Καπετάν Πετρακογιώργη

Κατ’ αρχάς το αντάρτικο σώμα του Καπετάν Πετρακογιώργη αποτελείτο από τα κάτωθι παλικάρια :
1)Γεώργιος Ψαρογιώργης
2)Κων/νος Ψαροκώστας
3)Δημήτριος Τσιλικοδιονύσης
4)Εμ. Μανουσομανώλης
5)Εμ. Μανουσοκώστας
6)Γεώργιος Χατζηγιώργης
7)Γεώργιος Μπαλάσκας
8)Γεώργιος Μπήλιος
9)Εμ. Σκουρομανώλης
10) Γεώργιος Μπαχρής
11) Κυριάκος Κατσαντώνης
12) Α. Ηλιαντώνης
13) Γεώργιος Ηλιογιώργης
14) Νικόλαος Σαρτζετάκης
15) Χ. Χαραλαμπάκης
16) Αγ. Σαριδάκης
17) Αλ. Ανυφαντάκης
18) Γεώργιος Αναγνωστάκης
19) Μ. Κραουκάκης
20) Γρηγ, Χρυσό και άλλους

Ο οπλισμός μου απετελείτο από ένα γερμανικό ταχυβόλο και δυο χειροβομβίδες Μιλς και ένα πιστόλι. Οι λοιποί άνδρες ήσαν οπλισμένοι με γερμανικά όπλα και πιστόλια, ελληνικά Μάλιγχερ, ένα ταχυβόλο Τόμιγκαν και ένα οπλοπολυβόλο Μπρέν.
Ήταν παραμονή της Παναγίας 15 Αυγούστου και είχαν σταλή από το χωριό Μαργαρηκάρι που ήτο τότε κέντρο ανεφοδιασμού της ομάδος Πετρακογιώργη, αρκετά τρόφιμα και κρασί για να γιορτάσουμε τη μνήμη της Παναγίας και επι πλέον είχαμε σφάξει ένα τράγο για φαγοπότι εκείνη την ημέρα.

3.Η μάχη στο τραχήλι του Ψηλορείτη

%cf%84%cf%81%ce%b1%cf%87%ce%b7%ce%bb%ce%b9Πριν ξημερώση είχε έλθει εις το λιμέρι μας ο ηγούμενος της Μονής Βροντησίου και ελειτούργησε και εκοινωνήσαμε των αχράντων Μυστηρίων. Όταν ξημέρωσε και ο ηγούμενος έφυγε προς την Μονήν Βροντησίου καθήσαμε και αρχίσαμε το φαγοπότι με τραγούδια και ευχές για τη λευτεριά μας. Κατά τις 10 π.μ οι σκοποί μας αντελήφθησαν εις τας κορυφογραμμάς γύρω από το λημέρι Γερμανούς.
Εδώ θέλω να προσθέσω ότι προ ολίγων ημερών ο Καπετάν Πετρακογιώργης με τα παλληκάρια του, εμπόδισε την ζωοκλοπή ποιμνίων υπό ζωοκλεπτών καταγομένων εκ των Ανωγείων ονόματι Κλαρατζάνιδες. Φήμαι υπήρχαν ότι πιθανόν οι ζωοκλέφτες εκδικούμενοι δια την απαγόρευσιν της ζωοκλοπής υπό του Καπετάν Πετρακογιώργη, επρόδωσαν εις τους γερμανούς την θέσιν που είχε ο Πετρακογιώργης με τα παλληκάρια του, το λημέρι του.
Δια να αποφύγουμε τη μάχη με τους γερμανούς, φοβούμενοι ότι τούτοι θα προέβαινον εις αντίποινα καίοντες τα γύρω χωριά Βορίζια, Καμάρες απεφασίσαμε να διασπάσωμε τον κλοιό χωρίς να γίνωμε αντιληπτοί και να στήσωμε ενέδρας εις πλέον απομεμακρυσμένα σημεία μακριά από τα ανωτέρω χωριά. Αφού εκρύψαμε σε κατάλληλο μέρος τα μαγειρικά μας σκεύη και τρόφιμα, προχωρίσαμε με καταλλήλους προφυλάξεις και εφθάσαμε εις την θέσιν ΤΡΟΧΑΛΙ μεταξύ του χωριού Βορίζια και της Μονής Βροντησίου. Το σημείο εκείνο ευρίσκετο εις το χείλος μιας χαράδρας εις το οποίο υπήρχε ένα ξέφωτο περίπου 80 μέτρων και πλάτους 30 μέτρων. Προχωρώντας προς το σημείο εκείνο δια μέσου πυκνού δάσους διέβημεν μια χαράδρα και εφθάσαμεν εις την κορυφήν του ξέφωτος αυτού.
Εμπροσθοφυλακή ήτο ο Γ.Μπήλιος με το οπλοπολυβόλο Μπρέντ, ο προμηθευτής του και άλλοι αντάρτες και σε μικρή απόσταση ακολουθούσαμε οι άλλοι έτοιμοι για μάχη. Μόλις ο οπλοπολυβολητής Γ.Μπήλιος επρόλαβε εις το ξέφωτο αντελήφθη ότι γύρω μας ήσαν πολυάριθμοι γερμανοί οι οποίοι δεν μας είχαν αντιληφθή. Ο έμπειρος πολεμιστής του Αλβανικού μετώπου Γ.Μπήλιος όρθιος με το οπλοπολυβόλο στο χέρι άρχισε να βάλη εναντίον των γερμανών οι οποίοι αιφνιδιασθέντες τα έχασαν κυριολεκτικά και έτσι μας έδωσαν τον καιρό μα λάβωμε θέσεις μάχης δι’ αγώνα εκ του συστάδην. Οι γερμανοί αφού συνήλθαν από την αναπάντεχο μας επίθεση άρχισαν να βάλλουν βροχή σφαιρών εναντίον μας. Ταμπουρωμένοι όλοι πίσω από βράχους και πελώριους πρίνους, πολεμούσαμε με λύσσα.
Η δειλία, ο φόβος για μας εκείνη την ώρα ήτο ανύπαρκτος και το θάρρος κι η αντρειωσύνη εγιγαντώνετο εις τα στήθη μας.
Αι διαταγαί του αρχηγού μας ο οποίος επολέμα όρθιος σαν πελώριος τίργις, εκτελούντο απ’ όλους μας. Την ώρα εκείνη βλέπω μπροστά μου πεσμένο τον Νίκο Σαρτζετάκη από το χωριό Κρύα Βρύση, Αγ. Βασιλείου. Νομίζοντας ότι πίνει νερό του φωνάζω, Νίκο σήκω επάνω γρήγορα. Δεν μου απάντησε όμως οπότε τον γύριζω ανάσκελα και βλέπω ότι τον είχε κτυπήσει μια σφαίρα στο μέτωπο και ήταν νεκρός. Γυρεύοντας να εκδικηθώ το θάνατο του φίλου μου και συναγωνιστού μου βλέπω μπροστά μου σε απόσταση 30 μέτρων να κινείται η κάνη ενός γερμανικού πολυβόλου και να στρέφεται εναντίον μας μέσα σε μια μάνδρα. Αστραπιαίως αποκοχλιώνω μια χειροβομβίδα και εξφενδονίζω με όλη μου τη δύναμη προς το σημείο εκείνο. Η έκρηξις της χειροβομβίδος δημιουργεί ένα υπόκωφο κρότο και δίπλα μου εκτινάσεται ένα γερμανικό κράνος.
Αποτέλεσμα της εκρήξεως ήτο ο φόνος των γερμανών που ήσαν μέσα στην μάνδρα και ήσαν έτοιμοι να βάλλουν εναντίον μας.
Η ενέργεια μου αυτή ήτο σωτήριος για τους συναδέλφους μου και εμού οι οποίοι ασφαλώς θα εφονεύοντο με τας πρώτας ριπάς του γερμανικού πολυβόλου.

Προχωρούντες και εξουδετερώνοντες τους γερμανούς εις το σημείον αυτό είχαμε μεθύσει από τα πυρά και τις βροντές της μάχης και κάθε σφαίρα μας κτυπούσε στο ψαχνό αλύπητα τους εχθρούς μας. Προς ένα σημείο εμάχετο ο Γ.Μπήλιος με το οπλοπολυβόλο του θέριζε κυριολεκτικά κάθε γερμανό που σήκωνε το κεφάλι του πίσω από τους βράχους.
Εκείθεν προχωρούντες προς καλύτεραν θέσιν σκοτώνεται ο προμηθευτής ένα εξαιρετικό παλληκάρι γεμάτο ζωντάνια κι αγάπη προς την Πατρίδα. Πάντα εμπρός πολεμούσε και εκινείτο σαν αίλουρος ο Γ.Μαχρής ένας ατρόμητος λεβέντης ψύχραιμος και αποφασιστικός στη μάχη και με τα εύστοχα πυρά του απεδεκάτιζε τους γερμανούς οπαδούς του Χίτλερ. Δίπλα του πολεμούσε ο γιγαντόσωμος Τσιλικοδιονύσης από το χωριό Βορίζια, όρθιος και επιτίθετο προς τον εχθρό, πιο πέρα πολεμούσε ο Κ.Κατσαντώνης ένας πανύψηλος λεβέντης ο οποίος με την σκοπευτική του ικανότητα έστελνε με κάθε σφαίρα και ένα γερμανό στο θάνατο.
Την παλληκαριά του ο Τσιλικοδιονύσης την πλήρωσε με τη ζωή του. Εχθρική σφαίρα τον βρήκε στο δεξί χέρι και του έκοψε την κεντρική αρτηρία με αποτέλεσμα να πεθάνει από ακατάσχετη αιμορραγία, πριν προλάβωμε να του παράσχωμεν την ελάχιστη βοήθεια.
Σε μια στιγμή βλέπω τον Καπετάν Πετρακογιώργη να πολεμά τελείως όρθιος και ακάλυπτος ενώ χιλιάδες σφαίρες εσφύριζαν γύρω του.
Από εκεί με βλέπει ταμπουριασμένο σ’ ένα βράχο να πυροβολώ με το γερμανικό ταχυβόλο και νομίζοντας με για γερμανό στρέφει το όπλο εναντίον μου. Τον αντιλαμβάνομαι όμως και του φωνάζω:

Μη καπετάνιο, εγώ είμαι.
Μωρέ Γιώργο μου λέει, σε πέρασα για γερμανό και παραλίγο να σε σκοτώσω

Την στιγμή αυτή δέχεται το ταχυβόλο μου μια ριπή καθώς το κρατούσα και αχρηστεύεται και μένω μόνο με το πιστόλι, μια χειροβομβίδα και αρκετές σφαίρες.
Δίπλα από μένα πολεμούσε ο Καπετάν Μανουσωμανώλης ένας παλιός Μακεδονομάχος γεμάτος λεβεντιά και παλληκαροσύνη και ο οποίος τραυματίζεται στην ωμοπλάτη από τα πυρά εχθρού με διαμπερές τραύμα. Αν και τραυματίας δεν λυγίζει και εξακολουθεί να πολεμά όρθιος.
Πιο πέρα ο Γ.Μπαλάσκας άριστος σκοπευτής και πολεμιστής του Αλβανικού μετώπου εκπαιδευθείς εις την Μ.Ανατολήν ως σαμποτέρ βλέπει τον γερμανό που είχε τραυματίσει τον Μανουσομανώλη τον πυροβολεί αμέσως και τον σκοτώνει.
Κοντά στον Καπετάν Πετρακογιώργη ευρίσκετο και πολεμούσε με αφάνταστη ανδρεία ο Σκουρομανώλης, ένας επίλεκτος αγωνιστής. Ο Ηλιαντώνης, ο Ηλιογιώργης και ο Πολιός, όλοι μαζί κατορθώσαμε και εξουδετερώσαμε όλους τους γερμανούς από την δυτική πλευρά του πεδίου της μάχης. Την τελευταία στιγμή σκοτώνεται και ο Χ.Κατσούγκρης από τη Λοχριά Ρεθύμνης, που αν και τραυματισμένος από τη μάχη προηγούμενων ημερών με τους γερμανούς, πολεμούσε με ανδρεία.
Κατά το απόγευμα που είχαμε εξουδετερώσει τους γερμανούς από την δυτική πλευρά του πεδίου της μάχης και σκορπισμένοι σε διάφορα σημεία, αρχίσαμε την υποχώρηση διότι αντελήφθημεν καινούριες δυνάμεις του εχθρού να κατευθύνονται προς το μέρος μας.
Κατά την υποχώρησιν σκοτώνεται ο Ηλιογιώργης από πυρά νεοαφιχθέντων δυνάμεων του εχθρού, και λίγο πιο κάτω ο Γ.Πολιουδάκης.
Στο πεδίο της μάχης αφίσαμε πολυάριθμους νεκρούς και τραυματίες γερμανούς.
Μέσα στην αντάρα της μάχης είχαμε χάσει τον αρχηγό και πολλούς από τους συναδέλφους μας νομίζοντες ότι είχαν διαφύγει προς την δυτική πλευρά. Εγώ, ο Πανουσομανώλης, ο Ηλιαντώνης, ο Αν.Σαριδάκης και ο Κατσαντώνης καλύπτοντας ο ένας τον άλλον από τα πυρά των γερμανών, κατορθώσαμε να διασπάσουμε τον κλοιό των γερμανών και με πορεία πολλών ωρών φθάσαμε στο χωριό Σκορδούλα και πήγαμε σε συγγενικό σπίτι του Γ.Μπαχρή και του Κ.Κατσαντώνη ο οποίος έφθασε αργότερον και μας διηγήθη το φόνο του Χαραλαμπάκη και πως ο ίδιος για να γλυτώση από τις χιλιάδες σφαίρες που έπεφταν γύρω του έκανε διάφορους ελιγμούς και άλματα και εκράτησε την ψυχραιμία του. Ήτο γεννημένος σε ένα ορεινό χωριό του Αμαρίου στο Άνω Μέρος και από μικρό παιδί ζούσε στα βουνά και στα λαγκάδια του χωριού του σαν βοσκός, και περπατούσε σαν σταυραητός και η λεβεντιά του ξεχώριζε από μακρυά.
Στο σπίτι που μείναμε διηγηθήκαμε τα καθέκαστα της μάχης και τον φόβον ότι ο Καπετάν Πετρακογιώργης με τους υπολοίπους αγνοουμένους ίσως είχον φονευθεί. Την επομένη φύγαμε ο Μπαχρής, ο Κατσαντώνης κι εγώ και πήγαμε στο χωριό Γουργούθους της επαρχίας Αμαρίου.
Εκεί συναντήσαμε τον σύνδεσμο Β.Καλουπάκη εις τον οποίον διηγηθήκαμε τα σχετικά με την μάχη, αφού προηγουμένως είχαμε ειδοποιήσει τους αγγελιοφόρους των πέριξ χωριών να μας γνωρίσουν αμέσως την τυχόν εμφάνισην του Καπετάν Πετρακογιώργη και των λοιπών αγνοουμένων.
Την επομένη εγώ με τον Β.Καλουπάκη φύγαμε από τα Γουργούθους και φθάσαμε στην ιερά Μονήν Αρκαδίου και συναντηθήκαμε με τον ηγούμενο Πάτερ Διονύσιο. Την ίδια μέρα μετέβην εις το χωριό μου Κυριάννα και διηγήθηκα εις τους δικούς μου την συμπλοκήν με τους γερμανούς και την ενέλπιστον σωτηρίαν μου.
Σε μερικές μέρες κατέφθασε στο χωριό μου αγγελιοφόρος και με ειδοποίησε να πάω αμέσως στο Αρκάδι.
Ανεχώρησα αμέσως και έφθασα εις το κελί του Πάτερ Διονύσιου και βλέπω τον Σκουρομανώλη ένα από τους αγνοούμενους της μάχης του τραχηλίου. Με δάκρυα στα μάτια αγκαλιαζόμαστε και μου εξήγησε ότι ο Καπετάν Πετρακογιώργης ευρίσκεται πλησίον της Μονής με τον Μπαλάσκα και τον Μανουσομανώλη, Ψαρογιώργη και Ψαροκώστα και Μπήλιο.
Φύγαμε αμέσως για το λημέρι που ευρίσκετο πιο πάνω από το Αρκάδι στη θέση Δρυγειές. Εκεί ο Πετρακογιώργης μας διηγήθηκε ότι κι αυτός ως εκ θαύματος και ότι πολεμώντας έφθασε ως το χείλος της χαράδρας και εκεί όλοι επερίμεναν τους γερμανούς με το χέρι στη σκανδάλη ώστε εις περίπτωσιν που εγίνεντον αντιληπτοί από αυτούς να πληρώσουν ακριβά τομάρι τους. Οι γερμανοί φοβούμενοι νέα ξαφνική επίθεση μας και διότι άρχισε να νυχτώνη, απεσύρθησαν του πεδίου της μάχης και έτσι μας εδόθη η ευκαιρία να αναχωρήσωμε προς την ανατολική πλευρά του Ψειλορίτη και εκείθεν προχωρούντες εφθάσαμεν εις το οροπέδιον Ήδα και εν συνεχεία εις το υψηλότερον σημείον ονομαζόμενον ΚΟΛΙΤΑ.
Εις την θέσιν αυτήν διανυκτερεύσαμεν και την επομένη αφού περάσαμε διάφορα δύσκολα περάσματα, φθάσαμε στη θέση Αραβάνες και κατόπιν πλησίον της Μονής Αρκαδίου όπου ο ηγούμενος και οι καλόγεροι μας περιποιήθηκαν και μας εφοδίασαν με τα πάντα. Την επομένη της μάχης οι γερμανοί επίταξαν από τα γύρω χωριά ημίονους και εφόρτωσαν νεκρούς και τραυματίες και τους μετέφεραν εις το χωριό Τυμπάκι προς ενταφιασμόν και περίθαλψιν.

4.Απολογισμός της μάχης Τραχηλίου

ΝΕΚΡΟΙ:

ΓΕΡΜΑΝΟΙ: Δεν καταμετρήθηκαν επακριβώς αλλά υπολογίζονται περίπου εκατόν.

ΕΛΛΗΝΕΣ: Ν.Σαρτζετάκης, Δ.Φραγκιαδάκης, Χ.Χαραλαμπάκης, Γ.Ηλιογιώργης, Γ.Πολιουδάκης, Κ.Αποστολάκης, Αλεξ.Ανυφαντάκης, Γ.Κρυοβρυσαμάκης, Γ.Κατσουγιώργης, Π.Λιανουδάκης.

Ούτοι παρελήφθησαν και ενταφιάσθηκαν υπό των συγγενών των.

ΤΡΑΥΜΑΤΙΑΙ:

ΕΛΛΗΝΕΣ: Μόνον ο Καπετάν Μανουσομανώλης.

ΓΕΡΜΑΝΟΙ: 150

%cf%84%ce%bf-%cf%84%cf%81%ce%b1%cf%87%ce%af%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b1-%cf%83%ce%b7%ce%bc%ce%ac%ce%b4%ce%b9%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%b1-%ce%b4%ce%ad%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%b1-%ce%b1%cf%80%ce%bf-%cf%84%ce%b9

Το εκκλησάκι που χτίστηκε για να θυμίζει τη μάχη στο Τραχήλι

Εκ της μάχης ταύτης απεδείχθη ότι οι γερμανοί χωρίς τα άρματα, τα αεροπλάνα, τα κανόνια δεν ήσαν ακαταμάχητοι αγωνιστές.
Η γερμανική Διοίκηση Ηρακλείου εθαύμασε τον ηρωισμό και εξεπλάγη πως ο Καπετάν Πετρακογιώργης με τους συμπολεμιστές του κατόρθωσαν να διαφύγουν από τον κλειό και να σωθούν καθ’ όσον είχον περικυκλωθεί από παντού και δεν έπρεπε να μείνη ουδείς ζωντανός.
Μόνον εις θαύμα δύναται να αποδοθή και τα θαύματα γίνονται με την πίστην, την τόλμην και την θέληση.
Αργότερον Άγγλοι αξιωματικοί επεσκεύθησαν το πεδίον της μάχης εις το Τραχήλι και εθαύμασαν το πώς κατορθώσαμε να εξουδετερώσουμε τους γερμανούς που είμεθα από παντού περικυκλωμένοι, ακάλυπτοι και με ελάχιστα πυρομαχικά και εφόδια.
Ο Άγγλος συνταγματάρχης ΤΟΜ το ονόμασε το μέρος αυτό ΜΙΚΡΕΣ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ και απευθυνόμενος προς τον Καπετάν Πετρακογιώργη και σε μας με φωνή τρέμουσα από συγκίνηση είπε:
-ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΓΙΝΗ ΑΛΛΙΩΣ ΔΙΟΤΙ ΕΙΣΘΕ ΕΛΛΗΝΕΣ.

 

5.Ένταξις νέων παλληκαριών στην ομάδας μας

Το αντάρτικο σώμα του Καπετάν Πετρακογιώργη, άρχισε εκείνες τις ημέρες να πλαισιώνεται με καινούργια παλληκάρια για να καλυφθούν οι απώλειες μας από τη μάχη του Τραχήλι.
Από το όρος Κέδρος πήγαμε στα παλιά μας λημέρια του Ψειλορίτη διότι εκεί ήτο πιο εύκολος ο ανεφοδιασμός μας σε τρόφιμα και λοιπά εφόδια, τα οποία μας έφερναν από το χωριό ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ οι συγγενείς του Πετρακογιώργη που ήτο στο χωριό του. Επίσης οι ρίψεις εφοδίων ήσαν πιο εύκολες εις τα λημέρια αυτά.
Πρώτο λημέρι κάναμε σε μια σπηλιά άνωθεν του χωριού Βορίζα το οποίον οι γερμανοί είχον καταστρέψει εκ θεμελίων και οι κάτοικοι ήσαν διασκορπισμένοι πέριξ αυτού. Οι κάτοικοι μας υπεδέχθησαν και μας περίθαλψαν.
Εις το λημέρι αυτό ήρθε και ενετάχθη εις την ομάδα μας ο Κ.Σαριδάκης από το χωριό Καμάρες πολεμιστής του Αλβανικού μετώπου γεροδεμένος και σταυραετός της περιοχής αυτής.
Ούτος είχε αναλάβει την συγκέντρωσιν πληροφοριών εκ διαφόρων βάσεων των γερμανών και την απόκρυψιν και φυγάδευσιν Άγγλων δια υποβρυχίου εις Μ.Ανατολήν.
Επίσης εκεί ήλθε και ενετάχθη εις την ομάδα μας ο Φώτης Μπαροτσάκης από τα ΧΑΡΚΙΑ Ρεθύμνης, θαραλαίος, τολμηρός, κοντός εις το σώμα αλλά γίγας εις την ψυχήν. Μαζί του ήλθε και ενετάχθη ο Ελευθέριος Αλεξάκης με δυο γερμανούς στρατιώτες οι οποίοι είχον λιποτακτήσει από μονάδας της Ρεθύμνης τους οποίους αργότερον κατόπιν επιθυμίας των, απεστείλαμε εις την Μ.Ανατολήν.
Από το λημέρι αυτό φύγαμε και μετέβημεν σε άλλο λημέρι ονομαζόμενον ΑΣΤΥΒΗΔΟΛΑΚΙ. Εκεί ήλθον δυο φυγόδικοι από την επαρχίαν Σφακίων. Ο Θ.Παπαδάκης και ο Ευτύχιος Νταμπάκης, οι οποίοι εβαρύνοντο με φόνους δια οικογενειακάς διαφοράς. Παρεκάλεσαν τον Καπετάν Πετρακογιώργη να τους εντάξη στην ομάδα του δια να αποφύγουν άλλους φόνους και την κλοπή προβάτων κ.λ.π που ήσαν υποχρεωμένοι να κάνουν δια την συντήρισιν των.
Έδωσαν δε τον λόγον της τιμής των ότι θα εφέροντο τίμια έναντι των καθηκόντων των ως αντάρτες και ότι είναι πρόθυμοι να θυσιασθούν για την Πατρίδα.
Κατόπιν αυτού και αφού επείσθη ο Καπετάν Πετρακογιώργης δια την ειλικρείνιαν των τους ενέταξε στην ομάδα του.
Η πράξις αυτή του αρχηγού μας τους εμπόδισε να προβαίνουν εις παράνομους ενεργείας και να γίνουν ωφέλιμοι εις την Πατρίδα.
Την περίοδο αυτή ήλθε και ενετάχθει εις την ομάδα μας ένας άλλος υποψήφιος αγωνιστής, Ο Μανουσογιάννης από την ΛΟΧΡΙΑ Ρεθύμνης. Τα αδέλφια του τα είχαν φονεύσει ο γερμανοί στα μπλόκα που έκαναν κατά καιρούς στο χωριό του. Διψασμένος λοιπόν για τον χαμό των δικών του, σε κάθε μάχη διεκρίνετο για την τόλμη και την παλληκαριά του.
Από το χωριό ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ ενετάχθησαν μαζί μας ο Κ.Καναβάκης και ο Αγ.Πετράκης, πρώτος εξάδελφος του Πετρακογιώργη. Και οι δυο τους προσέφεραν πολλές υπηρεσίες στον αγώνα. Ήσαν διαχειρισταί εφοδιασμού τροφίμων και δια την συγκέντρωσιν πληροφοριών σχετικά με τις κινήσεις των γερμανών προς τον Ψειλορίτη.
Ούτοι φοβούμενοι μη συλληφθούν υπό των γερμανών ηναγκάσθησαν να παραιτηθούν του έργου των και να ενταχθούν εις την ομάδα μας.
Ο Πετρακογιώργης έτρεφεν ιδιαιτέραν αγάπην και εκτίμησιν προς τον Αγ.Πετράκη του οποίου τον έναν αδελφόν συνέλαβαν οι γερμανοί και απέστειλαν εις τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως. Έτερος αδελφός του ο Κώστας ήλθε και αυτός και ενετάχθη μαζί μας. Ο τέταρτος αδελφός του ο Γεώργιος υπηρετούσε ως στρατιώτης εις την Μέσην Ανατολήν.

6.Από την απαγωγή του στρατηγού Κράιπε

kraipe_him

στρατηγός Κράιπε

Η απαγωγή του στρατηγού Κράϊπε μας βρήκε στο λημέρι ΑΤΣΙΒΙΔΟΛΑΚΟΣ άνωθεν του χωριού Καμάρες.
Ο κομάντος της Αγγλικής υπηρεσίας ο Σ.Σκουτελογιώργης μας ειδοποίησε να λάβωμε θέσεις σε διάφορα σημεία του Ψηλορείτη δια να καλύψωμε το πέρασμα του σρατηγού Κράϊπε εις περίπτωσιν εμφανίσεως γερμανών στρατιωτών διότι οι γερμανοί είχον τεθεί εις γενικόν συναργεμόν δια την ανεύρεσιν και απελευθέρωσιν του στρατηγού.
Ο Καπετάν Πετρακογιώργης με μερικούς άνδρες ανεχώρησε δια το οροπέδιον Ίδας και εις το σημείον από το οποίον θα διήρχετο ο στρατηγός με τους απαγωγείς του.
Η συνάντησις του Καπετάν Πετρακογιώργη με τον στρατηγό Κράϊπε ήτο συγκινητική και ιστορική. Ο Στρατήγος Κράϊπε εις το αντίκρυσμα του Καπετάν Πετρακογιώργη, θαύμασε την κοσμοστασιά του και την εντυπωσιακή του θωριά και κατόπιν, σε στάσιν προσοχής χαιρέτησεν τον Καπετάν Πετρακογιώργη.
Κατόπιν ο στρατηγός δια μέσου του Άγγλου λοχαγού διερμηνέως ΛΙΦΕΡΜΟΡ ο οποίος μαζί με τον συνάδελφο του ΣΤΑΛΕΪΜΟΣ και με την βοήθεια των Κρητών κομάντος Πετράκη και Τυράκη επραγματοποίησαν την απαγώγη, εζήτησε να ομιλήση με τον Καπετάν Πετρακογιώργη.
Ο στρατηγός ζήτησε την χάριν να μεσολαβήση να αφεθή ελεύθερος, εξηγήσας ότι η απαγωγή του δεν θα ωφελούσε τον αγώνα, διότι όπως ο ίδιος έχει αντιληφθή η πλάστιγγα έχει γύρει προς το μέρος των συμμάχων και η Γερμανία έχει ήδη απωλέσει τον πόλεμο.
Επίσης υπενθύμισε εις τον αρχηγόν μας ότι ούτος ουδεμίαν εκτέλεσιν είχε διατάξει εναντίον του πληθυσμού της νήσου και ότι εσέβετο την ανδρείαν του Κρητικού λαού. Ομοίως υπενθύμισε τα αντίποινα που θα διαπράξουν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής δια την απαγωγήν ότι θα είναι τρομερά, δεκάδες χωριά θα ανατιναχθούν στον αέρα και εκατοντάδες αθώοι θα τουφεκισθούν.
Ο γερμανικός στρατός είπε αποτελείται από στρατιώτες που υπακούουν εις τας διαταγάς του Χίτλερ και ως στρατιώται είναι υποχρεωμένοι να τηρούν τας διαταγάς, άλλως κινδυνεύουν να εκτελεσθούν υπό των ανωτέρων των.
Ο Καπετάν Πετρακογιώργης απήντησε ότι δεν μπορεί να πράξη τούτο διότι από την στιγμή της απαγωγής του θεωρείται αιχμάλωτος του Στρατηγείου Μ.Ανατολής και οι απαγωγείς του ανήκουν εις αυτό. Του υπεσχέθη όμως ότι αν είναι υπάκουος θα έχει καλήν μεταχείρησιν και καλήν φιλοξενείαν από τους απαγωγείς του.
Ο Κρητικός λαός του ετόνισε δεν είναι βάρβαρος όπως εσείς οι γερμανοί και τους αιχμαλώτους δεν τους σκοτώνει ή τους κακοποιεί αλλά τους φροντίζει και τους προσέχει.
Κατόπιν ο στρατηγός ευχαρίστησε τον Πετρακογιώργη δια την συνομιλίαν και του εζήτησε μια άλλη χάρη. Να συμβάλλη για να του επιστραφή ένα παράσημο το οποίον είχε χάσει κατά την διαδρομήν της απαγωγής του και του είχε δώσει ο ίδιος ο Χίτλερ. Το παράσημο αυτό ευρέθη εις την κατοχήν του Σκουτελογιώργη.
Ο Πετρακογιώργης απήντησε ότι δεν γνωρίζει ποιος το είχε και έδωσε εντολή αν το έχει κανείς να το παραδώση, αλλά ο Σκουτελογιώργης έλειπε εκείνη τη στιγμή δια υπηρεσιακούς λόγους.
Μετά από ολίγη ώρα αναπαύσεως, συνοδεύσαμε τον στρατηγόν από το οροπέδιον ΙΔΑΣ εις το υψηλότερον ονομαζόμενον ΚΟΛΙΤΑ. Ο στρατηγός με τας δυσκολίας, εκινείτο υποβασταζόμενος πολλάκις από αντάρτας και τον λοχαγόν ΛΙΦΕΡΜΟΡ.
Εις το οροπέδιον ΚΟΛΙΤΑ καθήσαμε στο μυτάτο Χατζηγιώργη μέχρι να νυχτώση. Εκεί μας ειδοποίησε αγγελιοφόρος ότι από το πέρασμα που πρόκειται να περάση η συνοδεία, δεν υπάρχουν γερμανοί.
Με το σούρουπο αρχίσαμε την πορεία μας με τους Άγγλους και τον στρατηγό και τους λοιπούς της συνοδείας προς το χωριό ΝΙΘΑΥΡΗ Αμαρίου.
Ο Άγγλος λοχαγός ΛΙΦΕΡΜΟΡ είχε συστήσει εις τον στρατηγό ότι εις περίπτωσιν εμφανίσεως γερμανών να μη επιχειρήση να φωνάξη, διότι θα εκτελεσθή αμέσως με ειδικόν πιστόλι, με αποσιωπητήρα.
Η διαδρομή προς την ΝΙΘΑΥΡΗ ήτο πολύ κατηφορική και κάθε τόσο ο στρατηγός κινδύνευε να πέση. Εις την Σπηλιά άνωθεν του χωριού ΝΙΘΑΥΡΗ παραδώσαμε τον στρατηγόν, τους Άγγλους ΛΙΦΕΡΜΟΡ και ΣΤΑΝΛΕΥΜΟΣ σε άλλους αντάρτες δια να τους μεταφέρουν εις ασφαλέστερον κρυσφύγετον πλησίον του Αγίου Ιωάννου Αμαρίου.
Την επομένην από το πρωί οι γερμανοί άρχισαν να κτενίζουν όλη την περιοχή του Ψειλορίτη φωνάζοντες με ειδικά μεγάφωνα

-Τζένεραλ Κράϊπε, Τζένεραλ Κράϊπε ….…

Οι γερμανοί έφθασαν μέχρι του χείλους του κρυσφύγετου που εκρύβετο ο στρατηγός με τους απαγωγείς και άρχισαν να φωνάζουν -Τζένεραλ Κράϊπε…..Αγωνία και νεκρική σιγή επικρατούσε μέσα εις το κρυσφύγετο.
Οι αναπνοές μας είχαν σταματήσει. Ο λοχαγός ΛΙΦΕΡΜΟΡ ευρίσκετο πλησίον του στρατηγού με το πιστόλι στηριγμένο στο κρόταφο και με μία ματιά του έδωσε να καταλάβη ότι η παραμικρά κίνηση θα του αφαιρούσε τη ζωή.
Δίπλα του ο ΜOSS είχε ακουμπίσει ένα ειδικό στιλέτο στο μέρος της καρδιάς του στρατηγού έτοιμος να το βυθίση με την παραμικρή κίνηση. Οι λοιποί φρουροί κολλημένοι σαν χαλκομανίες στα τοιχώματα της σπηλιάς με το χέρι στην σκανδάλη έτοιμοι να πληρώσουν το τομάρι του πολύ ακριβά.
Ευτυχώς σε λίγο οι γερμανοί απεσύρθησαν εκ της περιοχής και η έντασις εχαλαρώθηκε. Οι γερμανοί υποψιαζόμενοι Την άφιξιν υποβρυχίου δια την παραλαβήν και μεταφορά του στρατηγού εις Μ.Ανατολήν, άρχισαν να κτενίζουν τα παράλια νύκτα και μέρα και με προβολείς και πλοιάρια προσπαθούν να εμποδίσουν αυτήν.
Οι Άγγλοι όμως που ήσαν πονηρότεροι, στέλνουν σήμα στο αρχηγείο εις το Κάιρο και ζητούν την ραδιοφώνικην δήθεν ομιλία του στρατηγού ότι αφήχθη εις το Κάιρο και έτυχε καλής μεταχειρήσεως εκ μέρους των Άγγλων και των απαγωγέων του και ότι όλην την ευθύνην την είχον οι Άγγλοι και όχι ο Κρητικός λαός.
Η ομιλία έγινε την επομένην και ηκούσθη από όλους γερμανικούς Ραδιοφωνικούς σταθμούς, Οι γερμανοί πεισθέντες ότι έτσι είχαν τα πράγματα, έλυσαν την πολυορκίαν της νήσου από θαλλάσης.
Από τον Άγιον Ιωάννη ο στρατηγός και η συνοδεία του έφθασαν εις το χωριό Πατσός. Οι κάτοικοι της περιοχής μαζί Τίτο Γερώνυμον και του διδασκάλου Χαροκόπου συνέδραμαν δια την φυγάδευσιν του στρατηγού εις την Μέσην Ανατολήν.

7.Η μάχη στο Μαδάρι

spaxis-kamares

Φωτογραφία στη θέση «Μάνα του νερού» στο Καμαριανό Αόρι, Άγγλου στρατιωτικού τον Μάιο του 1942. Στήν πρώτη σειρά Γρηγόρης Χρυσός, Πελοπίδας Σαριδάκης, Βασίλης Σπαχής (πίσω), Μανώλης Τσικριτζής και Παναγιώτης Μανωλεσάκης. Στην πίσω σειρά, μολις διακρίνεται ο Καπετάν Πετρακογιώργης και δίπλα του ο Γιώργης Χαραλαμπάκης ή Μπαλάσκας.

Τον Αύγουστο του 1944 ευρισκόμεθα σε λημέρι άνωθεν του χωριού Καμάρες Ηρακλείου εις θέσιν Μαδάρι. Πληροφορίες έφερον ότι οι γερμανοι επρόκειτο να πραγματοποιήσουν ευρείας κλίμακος επιχειρήσεις, εξορμούντες από όλας τας πλευράς του Ψειλορίτη δια την εκκαθάρισιν της περιοχής από τας ανταρτικάς ομάδας.
Η επιχείρησις αυτή είχεν σκοπόν κυρίως να εκφοβίση τας ανταρτικάς ομάδας αι οποίαι συνεχώς ηυξάνοντο λόγω της καταφανούς πλέον καταρρεύσεως των γερμανών ες όλα τα μέτωπα.
Την 15ην Αυγούστου 1944 ημέρα εορτασμού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ειδοποιήθημεν ότι οι γερμανοί άρχισαν να ανεβαίνουν ακροβολισμένοι από όλας τας πλευράς του Ψειλορίτη.
Αμέσως ο αρχηγός μας διέταξεν να ακροβολισθούμε και εμείς και να καταλάβωμεν ευνοϊκάς θέσεις μάχης. Η οροσειρά είχε μεγάλο μήκος και εδεσποζέτης πλευράς που οι γερμανοί άρχισαν να ανέρχονται.
Η ανταρτική ομάδα μας τότε απετελείτο από 50 παλληκάρια, ο οπλισμός μας απετελείτο από τρία οπλοπολυβόλα BREN τα οποία εχειρίζοντο ο Γ. Μπαχρής , ο Γρηγ. Χρυσός και ο Κ. Σαριδάκης. Ούτοι ήσαν άριστοι σκοπευταί, ψύχραιμοι και θαρραλέοι.
Επίσης είχαμε άφθονα ταχυβόλα, λιανοτούφεκα, χειροβομβίδες και άφθονα πολεμοφόδια. Κατά τις δέκα η ώρα το πρωί άρχισαν να φαίνωνται οι εμπροσθοφυλακές και κατόπιν οι κύριες δυνάμεις, φωρτωμένοι με τον οπλισμό και τα πυρομαχικά ΤΟΜ.
Νεκρική σιγή επεκρατεί. Κάπου, κάπου ένας λαγός έτρεχε να κρυφθή ή ένα κοπάδι πέρδικες να ξαλαγρέψουν από το μέρος εκείνο, προαισθανόμενες το μακελιό που επρόκειτο να γίνη από στιγμή σε στιγμή.
Τα οπλοπολυβόλα είχαν ταχθή σε κατάλληλες θέσεις με το απαιτούμενον προσωπικόν έτοιμα να δράσουν. Τα λιανοτούφεκα και τα ταχυβόλα είχον ακροβολισθεί και αυτά σε κατάλληλα σημεία και περιμέναμε το σύνθημα του αρχηγού μας για να δράσωμε.
Οι εμπροσθοφυλακές του εχθρού έφθασαν σε ένα ξέφωτο στο οποίο υπήρχαν μόνο μερικοί αιωνόβιοι πρίνοι και μία στάνη. Προχωρούντες πιο εμπρός άρχισαν να ανιχνεύουν με τα κυάλια τα υψώματα προς όλας τας κορυφογραμμάς.
Εμείς είχαμε καλυθφεί κατά μήκος του βουνού στην κορυφογραμμή, και δεν μας αντελήφθησαν και ασφαλώς ενόμιζαν ότι εμείς θέλοντες να αποφύγωμεν την μάχην, είχαμε αποσυρθεί και κρυφθεί αλλού.
Μετά τας εμπροσθοφυλακάς είρχετο και το κύριο σώμα του γερμανικού δυναμικού.
Εις ένα τεράστιο πρίνον εκάθησαν για να ξεκουραστούν περί τους εκατό γερμανοί, αμέριμνοι και χωρίς προφύλαξιν.
Εκείνη τη στιγμή δίνει το σύνθημα ο αρχηγός και αμέσως τα οπλοπολυβόλα, ταχυβόλα και τουφέκια άρχισαν να ξερνούν βροχή τας σφαίρας εναντίον των γερμανών.
Ελάχιστοι εξ αυτών κατόρθωσαν να σωθούν καταφεύγοντες εις την πλησίον στάνην. Οι λοιποί αιφνιδιάσθηκαν και βλέποντες την πανωλεθρίαν των συναδέλφωντων, ετράπησαν εις φυγήν.
Αδυνατούντες δε να προχωρήσουν προς τα εμπρός, εφήρμοσαν την τακτικήν της οπισθοχωρήσεως. Οι γερμανοί που πρόλαβαν και εισήλθαν εις την στάνην, άρχησαν να οχυρώνονται και να βάλλουν εναντίον μας. Ευτυχώς δι’ αυτούς εστερούμεθα όλμων οι οποίοι θα μας εβοήθουν δια την εξουδετέρωσίν των.
Αποφασίσαμε τότε εγώ, ο Ηλιαντώνης, ο Μ.Κραουνάκης και άλλοι να τους κυκλώσουμε και να τους αναγκάσουμε να παραδοθούν.
Πλησιάζοντες την στάνην η οποία ευρίσκετο εις το μέσον του ξέφωτου, είμεθα ακάλυπτοι, ελάχιστοι μόνον μικροί θάμνοι υπήρχον και κινούμεθα έρποντες δια να προφυλαχθώμεν.
Μόλις πλησιάσαμε τα 50 μέτρα αρχίσαμε να τους βάλλουμε με ….. μέσα. Ούτοι βλέποντες ότι τους πλησιάσαμε πολύ κοντά και τα πυρά μας τους εμπόδιζαν να βάλλουν, σταμάτησαν.
Τους ζητήσαμε να παραδοθούν και στην αρχή εδέχθησαν και μας ζήτησαν να τους παραλάβουμε, μόλις όμως αρχίσαμε να πλησιάζουμε, άρχισαν να μας πυροβολούν. Ευτυχώς προλάβαμε και καλυφθήκαμε, άλλως θα είχαμε φονευθεί όλοι.
Αγανακτήσαμε με την ύπουλον στάσιν των και αρχίσαμε να πυροβολούμε εναντίον των.
Αυτοί όμως ευρίσκοντο σε πλεονεκτική θέσιν, διότι μέσα από τη στάνη είχαν ανοίξει τουφεκίθρες και τους επέτρεπον να πολεμούν άφοβα και άνετα. Γι’ αυτό αναγκασθήκαμε να αποσυρθούμε από το επικίνδυνο αυτό σημείο και να επανέλθωμεν εις τας πρώτας μας θέσεις.
Δευτέρα και τρίτη επίθεση των γερμανών να καταλάβουν τας θέσεις μας, απέτυχε με πολλές απώλειες των γερμανών.
Επί επτά περίπου ώρας εκράτησεν η μάχη αυτή και τελίως απελπισθέντες και με ντροπή εζήτησαν βοήθεια από το αεροδρόμιο του Τυμπακίου.
Μετ’ ολίγον άρχισεν φοβερός βομβαρδισμός πυροβολικού με εγκαιροφλεγείς και κρουσιφλεγείς οβίδας ο οποίος εκράτησεν επί δυο ώρας και εκατοντάδες βλημάτων εκρύγνηντο εις τον αέρα και το έδαφος.
Κατά τον βομβαρδισμόν αυτόν ετραυματίσθη ο λοχίας Μανωλεσάκης εις τα ευαίσθητα μέρη των σκελών θανασίμως και μέχρι να του παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες εξέπνευσε. Κατά την διάρκειαν της μάχης οι συνάδελφοι τον έθαψαν προχείρως εις το σημείον που τραυματίσθη.
Αργότερον πληροφορηθέντες τον θάνατον του, νοιώσαμε αφάνταστον λύπην γιατί πραγματικά επρόκειτο για ένα αξιόλογο άνθρωπο και αγωνιστή.
Μετά τον βομβαρδισμόν του πυροβολικού, εστάλησαν αεροπλάνα αναγνωρίσεως και πετούσαν σε χαμηλό ύψος από πάνω μας δια να ανακαλύψουν τας ακριβείς θέσεις μας.
Ο βομβαρδισμός εσυνεχίσθη μέχρις δύσεως του ηλίου χωρίς ευτυχώς άλλη απώλεια εκτός τον τραυματισμό του Κ.Σαριδάκη.
Οι γερμανοί την νύκτα απεσύρθησαν ως συνήθως κατά τας επιχειρήσεις του Ψειλορίτη, φοβούμενοι κύκλωσιν και εξόντωσιν εκ μέρους μας.
Η λήξις της μάχης αφ’ ενός μας εχαροποίησεν δια τας απώλειας των γερμανών, αφ’ ετέρου όμως λυπηθήκαμε δια τον θάνατο ενός εκ των καλυτέρων αγωνιστών και μαχητών μας Π.Μανωλεσάκη.
Πριν ξημερώσει ο αρχηγός μας διέταξε, εμένα, τον Παλιεράκη, Κραουνάκη και Μπαχρή να πάμε στο σημείο που ήτο θαμμένος ο νεκρός και να το θάψουμε κανονικά.
Όταν εφθάσαμε εκεί τον θάψαμε εις παρακειμένην χαράδραν μεταξύ δυο βράχων και ενώ είμεθα έτοιμοι να φύγουμε, κινούμενοι, παρ’ ολίγον να πέσουμε εις γερμανικήν περίπολο η οποία εκεινείτο προς το σημείο εκείνο. Η εντολή του αρχηγού μας πριν ξεκινήσουμε ήτο, εις περίπτωσιν εμφανίσεως γερμανών, να αποφύγωμεν να γίνωμεν αντιληπτοί ή να εμπλακούμε εις μάχην και ούτω επανήλθομεν εις την βάσιν μας αποφεύγοντες να γίνομαι αντιληπτοί.

 

8.Το αντάρτικο στην Κρήτη

Τρανή κραυγή ακούστηκε από τον Ψηλορείτη,
Ξεσηκωθείτε Κρητικοί, πατήθηκε η Κρήτη.
Βάρβαροι από τον ουρανό γκρέμισαν τα χωριά σου
Τις πολιτείες κάψανε σκότωσαν τα παιδιά σου.
————-
Φωτιές ανάψανε παντού και τρέμει όλη η Κρήτη
από σεισμό που γίνεται με βόμβες και κανόνια
Να σηκωθείτε γρήγορα να πάτε στα λημέρια
αυτό προστάζω Σταυραετοί και μη αργοπορείτε.
————-
Αντάρτες στα λημέρια μου να ξαναζωντανέψουν
την ιστορία την τρανή του τόπου μας,
να δείξουν σ’ όλο το κόσμο, το ντουνιά
πως πολεμά η ΚΡΗΤΗ.
————-
Καινούργιο Αρκάδι να γενή σύσσωμο το νησί μας
κι άλλα ολοκαυτώματα παλικαριάς κι αντρείας
να δούνε όλοι οι βάρβαροι τη φλόγα που φωτίζει
των αντρειωμένων τις καρδιές, των Κρητικών τη δόξα.
————-
Πάνω σ΄αυτο το κάλεσμα του γέρο-Ψηλορείτη
ξεσηκώθηκαν οι αετοί ψηλά στα κορφοβούνια,
πήγαν ψηλά πολύ ψηλά στις Σφακιανές μαδάρες
και κάλεσαν τους Σφακιανούς τ’ άρματα για να πιάσουν.
————-
Αμέσως αντάρτες γέμισαν τα Κρητικά τα όρη
και πάλι εζωντάνεψεν της λευτεριάς η φλόγα,
πότε θα κάμη ξαστεριά έλεγαν το τραγούδι
με το ριζίτικο σκοπό.
————-
Οι βάρβαροι ξαφνιάστηκαν βλέπουν και δεν πιστεύουν.
άλλοι λαοί προσκύνησαν κι εδώ σ’ αυτό τον τόπο
ξεσηκώθηκαν οι μικροί να δείξουν στους μεγάλους
πως αποκτάται η ΛΕΥΤΕΡΙΑ.

Πηγή: kairatos.com
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: