Είμαστε Ανθρωποφάγοι – Μέρος Δεύτερο

Γράφει ο Δημήτρης Παπαγιαννάκης

where_is_my_dream_by_sheerheart-d39t6eqΣτο πρώτο μέρος, αφού κατονόμασα τη βία σε διάφορες μορφές, αναφέρθηκα σε ορισμένα παραδείγματα βίας για να θίξω το κύριο ζητούμενο του άρθρου: να ανακαλύψω τη βία που μας ασκείται μέσα στην καθημερινότητα και πως αυτή μας επηρεάζει, μετατρέποντάς μας σε βίαια κτήνη. Χάρηκα πολύ που ορισμένοι το συζήτησαν μαζί μου, και που ακόμα περισσότεροι διαφώνησαν με τα επιχειρήματα και τα συμπεράσματά μου. Δε διαθέτω το αλάθητο και ούτε υποστηρίζω ότι μιλάω ορθά σε σχέση με άλλους. Ωστόσο, ανακαλύπτω κάτι πολύ μεγαλύτερο.

  Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Είμαστε ανθρωποφάγοι – Μέρος Πρώτο

Γράφει ο Παπαγιαννάκης Δημήτριος

592609_zgaxfΘέλοντας να σχολιάσω τις μορφές βίας που κυριαρχούν σήμερα, οδηγούμαι σε ένα αδιέξοδο. Θεωρώ πως η βία έχει καταλάβει κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα. Όσο αναλύω, τόσο απογοητεύομαι. Ξεκίνησα το άρθρο με σκοπό να μην επεκταθώ πολύ και γίνω κουραστικός. Κατάλαβα πως το θέμα θα τραβήξει πολύ. Γι αυτό το λόγο παρουσιάζω το πρώτο μέρος για να μην κουράσω.

Δ.Π.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

O πόλεμος που μας απειλεί δεν είναι ένας ακόμη περιφερειακός πόλεμος…

A security member loyal to Syria's President Assad holds a weapon as he takes up position in DamascusΟι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ είναι έτοιμοι να βομβαρδίσουν την Συρία. Ο λόγος; Ανθρωπιστικός! Η υποκρισία στο απόγειο της. Το παραμύθι έχει ως εξής: το καθεστώς Άσαντ στη Συρία επιτέθηκε με δηλητηριώδη αέρια σε περιοχές αμάχων που ελέγχονται από τους «αντικαθεστωτικούς αντάρτες» με αποτέλεσμα χίλιοι και πάνω νεκροί. Το παραμύθι έχει δυο πηγές. Τους «αντικαθεστωτικούς αντάρτες» και τις στρατιωτικές αρχές του Ισραήλ (βλέπε Μοσάντ). Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Διγενής Ακρίτας : Η επιβολή του ελληνισμού ως αναγκαιότητα

images (1) Γράφει ο Παπαγιαννάκης Δημήτριος

Ας μιλήσουμε για τον Διγενή Ακρίτα. Ένα όνομα λίγο πολύ γνωστό σε όλους μας. Λίγοι όμως γνωρίζουν περί τίνος πρόκειται και, ακόμα περισσότερο, δε γνωρίζουν την πραγματική αξία του έργου, σε επίπεδο ιστορικό. Η παρακάτω μελέτη έχει σκοπό να επισημάνει τι πρεσβεύει ο Διγενής Ακρίτας και ποιές ιστορικές αλλαγές σηματοδοτεί. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Το παρασκήνιο της Συνθήκης των Σεβρών, η ελληνική διπλωματία και η «κεμαλική απειλή»

της κ. Λίνας Λούβη (επίκουρη καθηγήτρια της Ιστορίας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης)

10 Αυγούστου 1920. Τούρκος διπλωμάτης υπογράφει τη Συνθήκη των Σεβρών (φωτογραφία του Εθνικού Ιστορικού Αρχείου, «Ιστορία της Ελλάδας του 20ού αιώνα»)

10 Αυγούστου 1920. Τούρκος διπλωμάτης υπογράφει τη Συνθήκη των Σεβρών (φωτογραφία του Εθνικού Ιστορικού Αρχείου, «Ιστορία της Ελλάδας του 20ού αιώνα»)

Ο παραλληλισμός της Συνθήκης των Σεβρών με τις εύθραυστες πορσελάνες της είναι ευρέως γνωστός. Παραπέμποντας στην εύστοχη παρατήρηση του Ρ. Πουανκαρέ, η ελληνική ιστοριογραφία – συμπεριλαμβανομένων και των σχολικών εγχειριδίων – επισημαίνει τους κινδύνους και την αβεβαιότητα που περιέκλειε η πολλά υποσχόμενη Συνθήκη που υπογράφτηκε ανάμεσα στους Συμμάχους και στην ηττημένη Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το παράδοξο ωστόσο είναι ότι σχεδόν πουθενά δεν αναφέρεται το συμπέρασμα της παρατήρησης του γάλλου πολιτικού: «N’y touchez pas» («Μην αγγίζετε»). Αποσιωπάται έτσι η a priori αρνητική στάση της Γαλλίας – και όχι μόνο – απέναντι στην επιμονή του Βενιζέλου να επιβάλει με τα όπλα τις υποσχέσεις της αβέβαιης συνθήκης του παρισινού προαστίου, ενώ προβάλλεται ο μετέπειτα «προδοτικός» ρόλος της φίλης και συμμάχου χώρας.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Πλάτων: Ενας μεγαλοφυής… εχθρός της δημοκρατίας

Του Κορνήλιου Καστοριάδη
15/12/2001, Ελευθεροτυπία

Κορνήλιος Καστοριάδης

Κορνήλιος Καστοριάδης

Σας έλεγα την προηγούμενη φορά ότι ο Πλάτων έπαιξε εξαιρετικά σημαντικό ρόλο σε αυτό που μπορούμε να ονομάσουμε καταστροφή του ελληνικού κόσμου: η καταστροφή των Αθηνών που δυνάμει εμπεριεχόταν στα πράγματα μετατράπηκε και πέρασε στην ιστορία ως νομοτελειακή καταστροφή.
Ο Πλάτων παρουσίασε την κατάρρευση της αθηναϊκής δημοκρατίας ως φαινόμενο που υπάγεται τελικά στην τάξη των πραγμάτων. Και αυτό όχι με την έννοια που έδινε ο Ηρόδοτος στη φράση: “Ο,τι είναι μεγάλο πρέπει να γίνει μικρό” και αντιστρόφως, αλλά γιατί, κατά τον Πλάτωνα, επρόκειτο για εκ θεμελίων σαθρό πολίτευμα, για πολίτευμα που κυριαρχούνταν από ένα πλήθος αμαθές, εμπαθές και έρμαιο των παθών του – ένα πλήθος που τοποθετείται στους αντίποδες του σοφού και της σοφίας, του δίκαιου και της δικαιοσύνης. Ετσι, η πτώση της αθηναϊκής δημοκρατίας δεν
εμφανίζεται ως ιστορική τραγωδία, αλλά ως περίπτωση εγγενούς φιλοσοφικής δικαιοσύνης. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Άποψη: Το σκοτεινό του χάρισμα (BBC)

Επιμέλεια/μετάφραση: Παπαγιαννάκης Δημήτριος

adolf-hitlerΠαρακολουθώντας τα σημερινά φαινόμενα βίας και ρατσισμού στην Ελλάδα της βαθιάς ύφεσης, πέρα από τον εγχώριο, έχουν απασχολήσει και το διεθνή τύπο. Στο παρακάτω κείμενο, δημοσιευμένο στο BBC, ο ιστορικός αρθρογράφος Laurence Rees προσεγγίζει τα σύγχρονα αυτά φαινόμενα με το μάτι στραμμένο στη ναζιστική γερμανία προσπαθώντας να συγκρίνει την κατάσταση του τότε με την κατάσταση του σήμερα. Πως ένας, εκκεντρικός ακραίων ιδεολογικών πεποιθήσεων, άνθρωπος έγινε ηγέτης ενός ανεπτυγμένου κράτους; Πως από τη μία στιγμή στην άλλη απέκτησε τέτοια δύναμη ο Χίτλερ; Ποιά ήταν η αντίδραση του γερμανικού λαού και κατά πόσο η ιστορία επαναλαμβάνετε και σήμερα; Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Γερμανία 1933 – Ελλάδα 2013: Το παράδειγμα της Βαϊμάρης

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Στην αρχή, όταν γεννιέται μια καινούρια ιδέα, κάνουν ότι δεν την ακούνε, παριστάνουν ότι δεν έχει σημασία. ‘Όταν αυτό δεν είναι πια δυνατό, αρχίζουν να την πολεμάνε. Στο τέλος την παραδέχονται για να τη διαστρεβλώσουν και να τη χρησιμοποιήσουν προς όφελός τους. To ίδιο συνέβη και με την αναλογία ανάμεσα στην κρίση της προπολεμικής Γερμανίας και της Ελλάδας σήμερα. (1)

   Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Tο ανέφικτο της παλαμικής πτεροφυΐας

Ημερομηνία δημοσίευσης: 30 Μαΐου 2011
Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Χρήστος Γιανναράς

Χρήστος Γιανναράς

Η πιστοποίηση επαληθεύεται, επί πολλά χρόνια, σε πολλές επιμέρους περιπτώσεις: Aνθρωποι με έκτακτη ευφυΐα, ζηλευτές σπουδές, διαυγέστατη ανιδιοτέλεια: μόλις ενταχθούν στο «πολιτικό προσωπικό» κόμματος εξουσίας, έστω και με «χαλαρή» ένταξη, χάνουν την επαφή με την πραγματικότητα. Eχοντας αρράγιστη τη βεβαιότητα ότι, χάρη στην ένταξή τους, διαθέτουν την αμεσότερη δυνατή και ρεαλιστικότερη αντίληψη των πραγμάτων. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ανυπόστατη δημοκρατία

dhmokratia

Του Παπαγιαννάκη Δημητρίου

 

 

Η δημοκρατία ως ανάπηρο πολίτευμα. Τι σημαίνει πραγματικά και κατά πόσο είναι εφικτή. Από την Αθηναϊκή δημοκρατία στη σύγχρονη ελλάδα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 25 other followers